หมวดปัญหา
จังหวัด
ยาเสพติด  
ทุจริตคอรัปชั่น  
รถเสีย  
รับสมัครงาน/หางาน  
ทำความดี  
เจ็บป่วย  
กลุ่มอิทธิพล  
แรงงาน  
คุ้มครองผู้บริโภค  
การเกษตร  
การศึกษา  
สาธารณสุข  
สิ่งแวดล้อม  
ไม่ได้รับความเป็นธรรมจนท.รัฐ  
ที่ดินทำกิน  
ปัญหาอื่นๆ  
อาชญากรรม  
ร้องเรียน  
สาธารณูปโภค  
บริการด้านจราจร  
คนหาย  
ของหาย  
อุบัติภัย  
อุบัติเหตุ  
สำนักข่าวทีนิวส์
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
บริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
สภาทนายความ
ศูนย์ปลอดภัยคมนาคม กระทรวงคมนาคม
ศูนย์ดำรงธรรม กระทรวงมหาดไทย
กรมการขนส่งทางบก
กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ
กรมการแพทย์
กรมชลประทาน
กรมป่าไม้
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
กระทรวงแรงงาน
ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ศูนย์ประชาบดี
การประปาส่วนภูมิภาค
 www.depthai.go.th
 www.thaitrade.com
กองบังคับการตำรวจทางหลวง
หนังสือพิมพ์
 • econnews
 • เสียงใต้
 • สยามรัฐ
 • สยามธุรกิจ
 • โลกวันนี้
 • โฟกัสภาคใต้
 • TELECOM JOURNAL
 • เชียงใหม่นิวส์
 • ประชาชาติ
 • สยามกีฬา
 • เนชั่นสุดสัปดาห์
 • ฐานเศรษฐกิจ
 • โพสต์ทูเดย์
 • ไทยโพสต์
 • กรุงเทพธุรกิจ
 • บ้านเมือง
 • หนังสือพิมพ์โคราชรายวัน
 • ข่าวหุ้น
 • เดลินิวส์
 • มติชน
 • ข่าวสด
 • ไทยรัฐ
 • ผู้จัดการ 360 องศา รายสัปดาห์
 • ผู้จัดการรายวัน
 • ผู้จัดการออนไลน์
 • แนวหน้า
 • คม ชัด ลึก
ข้อมูลพื้นฐานของประเทศอินโดนีเซีย

ข้อมูลพื้นฐานของประเทศอินโดนีเซีย

ความเป็นมาของสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
หมู่เกาะต่างๆในอินโดนีเซีย เป็นแค้วนอิสระ จนกระทั่งดัชท์เข้ามาปกครอง  อินโดนีเซียเป็นที่สนใจของชาวยุโรปเพราะเป็นแหล่งเครื่องเทศ  นอกจากดัชท์แล้วยังมีสเปนและโปรตุเกส อีกด้วย จุดเริ่มต้นของอาณานิคมเมื่อ ดัชท์จัดตั้งบริษัท ดัทช์  อิส อินเดีย  โดยเข้าไปมีอิทธิพลเหนือผู้ปกครองท้องถิ่น และรัฐบาลฮอลันดาเข้ามาปกครองอินโดนีเซียในรูปแบบอาณานิคมในที่สุด
คริสต์ศตวรรษที่ ๒๐ เกิดกระแสชาตินิยมต่อต้านการปกครองของเจ้าอาณานิคม  ซูการ์โนได้ประกาศอิสระภาพให้แก่อินโดนีเซีย ในวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๔๘๘
อินโดนีเซียได้ขยายเขตแดนของประเทศ ๓ ครั้ง
๑ เมื่อ อิเรียนจายา ได้เอกราชจากดัชท์ อินโดนีเซียได้ประกาศผนวกดินแดนในเดือนกันยายน ๒๕๑๒
๒ กรกฎาคม ๒๕๑๙ ผนวกดินแดนอิสติมอร์ ซึ่งเคยเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสเป็นของอินโดนีเซีย  แต่ประชาคมโลกไม่รับรองการอ้างสิทธิ์เหนือติมอร์
๓ เมษายน ๒๕๒๕ นานาชาติประกาศยอมรับอธิปไตยเหนือพื้นที่ทะเลซึ่งเชื่อมเกาะต่างๆของอินโดนีเซียเข้าด้วยกัน  ให้พื้นที่ทะเลเป็นเขตเศรษฐกิจจำเพาะของประเทศได้ในปี ๒๕๒๖   

สภาพทางภูมิศาสตร์
อินโดนีเซียเป็นประเทศหมู่เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประกอบด้วยเกาะจำนวนทั้งสิ้น 17,508 เกาะ เป็นประเทศที่อยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิคและมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ระหว่างทวีปเอเชียและออสเตรเลีย พื้นที่ซึ่งรวมพื้นที่ในทะเลประมาณ 5.2 ล้าน ตร.กม.

หมู่เกาะที่สำคัญของอินโดนีเซียมี 5 เกาะ คือ สุมาตรา (473,606 ตร.กม.) ชวา (132,107 ตร.กม.) ซึ่งจะมีจำนวนประชากรหนาแน่นที่สุด กะลิมันตัน (539,460 ตร.กม.) สุลาเวสี (189,216 ตร.กม.) และ ปาปัวนิวกินี (421,981 ตร.กม.)

ภูมิอากาศ
แบบป่าฝนเขตร้อน มี 2 ฤดูคือ ฤดูแล้ง (เม.ย. – ก.ย.) และฤดูฝน (ต.ค. – มี.ค.) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 21 – 33 ดีกรีเซลเซียส

มี 3 เขตเวลา คือ 1. เขตตะวันตก (ชวา สุมาตรา และกะลิมันตันตะวันตก) คือ GMT+7 หรือเท่ากับเวลาในประเทศไทย 2. เขตกลาง (กะลิมันตันตะวันออก สุราเวสี และบาหลี) คือ GMT+8 หรือเร็วกว่าเวลาในประเทศไทย 1 ชม.  และ 3. เขตตะวันออก (มาลูกูและปาปัว) คือ GMT+9 หรือเร็วกว่าเวลาในประเทศไทย 2 ชม.

ประชากร
ประมาณ 240 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ที่เกาะชวา ประมาณกว่าร้อยละ 60
ประชากรประมาณร้อยละ 88 นับถือศาสนาอิสลาม สำหรับศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ คริสต์ ฮินดู และพุทธ จึงถือเป็นประเทศอิสลามที่ใหญ่ที่สุดในโลก


ภาษาราชการ
คือ ภาษาอินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia) และภาษาพื้นเมืองอีกเป็นจำนวนมาก ได้แก่ ภาษาพื้นเมืองชวากว่า 300 ภาษา ภาษาพื้นเมือง Sundanese เป็นต้น

การเมืองการปกครอง
ปกครองในระบอบประชาธิปไตย โดยมีประธานาธิบดีเป็นเป็นผู้นำของประเทศ (วาระการบริหารประเทศ 5 ปี และต่อได้อีก 1 วาระ) มีการแบ่งอำนาจระหว่างประธานาธิบดีและสภาผู้แทนราษฎร และเป็นการปกครองในระบบสาธารณรัฐแบบ Unitary Republic ซึ่งมีการปกครองตนเองในบางพื้นที่ (provincial autonomy)

ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงในปี 2547 คือ Dr. Susilo Bambang Yudhoyono

การแบ่งเขตการปกครองเป็น 33 จังหวัด โดยมีเขตการปกครองพิเศษใน 3 เมือง คือ กรุงจาการ์ตา เมืองยอร์กยาการ์ตา และอาเจะห์

รัฐสภาของอินโดนีเซีย (People’s Consultative Assembly) ประกอบด้วยสมาชิกผู้แทนรวม 678 คน โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (People’s Representative Council) 550 คน และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนระดับภูมิภาค (Regional Representative Council) 128 คน

พรรคการเมืองที่สำคัญของอินโดนีเซีย ได้แก่ Golkar, Indonesian Democratic Party-Struggle (PDIP), National Awakening Party (PKB), United Development Party (PPP), Democratic Party (PD), Prosperous Justice Party (PKS), National Mandate Party (PAN)


ข้อมูลพื้นฐานทางเศรษฐกิจ
ในปี 2550 อินโดนีเซียมีผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (GDP) ประมาณ 432.6 พันล้านเหรียญสหรัฐ ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติต่อหัว (GDP per capita) 1,909 เหรียญสหรัฐ โดยมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (GDP Growth Rate) ร้อยละ 6.3

ในปี 2550 มีอัตราเงินเฟ้อร้อยละ 6.4 อัตราดอกเบี้ยประมาณร้อยละ 8 และอัตราการว่างงานประมาณร้อยละ 9

สกุลเงินที่ใช้คือ รูเปียห์ (Rupiah) โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนประมาณ 1 เหรียญสหรัฐ เท่ากับ 9,000 รูเปียห์ หรือ 1 บาทเท่ากับประมาณ 270 รูเปียห์

ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญของอินโดนีเซีย ได้แก่ น้ำมัน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน นิเกิล ดีบุก ทองแดง ทอง เงิน บ๊อกไซด์ ป่าไม้ และสินค้าประมง เป็นต้น

ผลผลิตทางการเกษตรและประมงที่สำคัญ ได้แก่ กุ้ง ปลา ปลาทูน่า ปาล์มน้ำมัน โกโก้ กาแฟ มะพร้าว เป็นต้น
อุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ อุตสาหกรรมปิโตรเลียม/ ก๊าซธรรมชาติ อุตสาหกรรมประกอบรถยนต์/รถจักรยานยนต์ ชิ้นส่วนยานยนต์ อุตสาหกรรมสิ่งทอ เป็นต้น

ที่มา : วิทยุชุมชนพลเเมองนนท์ fm 92.75 mhz.